Integracja sensoryczna (SI) to proces dzięki któremu mózg segreguje, rozpoznaje, interpretuje i integruje wrażenia płynące ze wszystkich zmysłów aby mogły być użyte w celowym działaniu.
Dane pochodzące z receptorów wzrokowych, słuchowych, dotykowych, węchowych, smakowych i przedsionkowych są odpowiednio organizowane w ośrodkowym układzie nerwowym a następnie użyte do formułowania m.in. percepcji, zachowania, uczenia się, napięcia mięśniowego, emocji, planowania ruchu.
Jeśli pojawiają się nieprawidłowości w tym zakresie (na etapie integracji wrażeń zmysłowych) mówimy o zaburzeniach integracji sensorycznej.
Dysfunkcje SI wpływają na uczenie się, zachowanie i rozwój społeczno-emocjonalny dziecka, mogą manifestować się m.in.: problemami z koordynacją ruchową, trudnościami w nauce, nieodpowiednim napięciem mięśniowym, „niezgrabnością” ruchową, problemami z uwagą i stanem pobudzenia, problemami z samoobsługą, trudnościami w zachowaniu.
Kiedy udać się do terapeuty SI?
Terapia SI skierowana jest do dzieci:
- z nadmierną lub zbyt małą wrażliwością na bodźce dotykowe, słuchowe, wzrokowe,
- z niewłaściwym poziomem uwagi i problemami w uczeniu się (w tym z dysleksją, ryzykiem dysleksji),
- z problemami z koordynacją ruchową (potykające, „niezgrabne” ruchowo dzieci), męczliwością,
- ze zbyt wysokim lub zbyt niskim poziomem aktywności ruchowej, impulsywnością, ADHD z opóźnieniami rozwoju mowy,
- z opóźnieniami rozwoju psychoruchowego,
- wycofanych społecznie, lękliwych,
- z zaburzeniami ze spectrum autyzmu, wadami genetycznymi, z mózgowym porażeniem dziecięcym,
- z problemami z zakresu samoobsługi.
Dysfunkcje SI mogą być rozpoznawane u dzieci w normie intelektualnej oraz z niepełnosprawnością intelektualną i ruchową. Stopień ich nasilenia jest różny.
TERAPIA integracji sensorycznej prowadzona jest indywidualnie z pełnym nastawieniem na potrzeby danego dziecka.
Podstawą działań jest wcześniej przeprowadzona DIAGNOZA procesów integracji sensorycznej (od 4RŻ) lub obserwacja profilu sensorycznego dziecka (1-4 RŻ).